Tadeusz Gołębiewski

Trzeci hotel Gołębiewskiego powstał w Wiśle. Hotel Gołębiewski Wisła to obiekt położony blisko centrum tej górskiej miejscowości. Jego budowa wzbudzała obawy wśród właścicieli innych hoteli w okolicy oraz mieszkańców Wisły żyjących z wynajmu kwater. Ponieważ oferta Hotelu Gołębiewski Wisła kierowana jest do innej grupy klientów niż oferta tańszych noclegów, właściciele kwater nie narzekali na zmniejszony ruch. Z Parku Wodnego Tropikana chętnie korzystają osoby wynajmujące kwatery lub zamieszkujące w innych hotelach w Wiśle, Ustroniu czy nieco dalej położonym Szczyrku. Mieszkańcy Górnego Śląska przyjeżdżają tu nawet specjalnie na jeden dzień aby skorzystać z Parku Wodnego. Ponieważ Hotel Gołębiewski przyciągnął do siebie turystów z zasobniejszym portfelem, na jego otwarciu skorzystali również restauratorzy i inne punkty usługowe w Wiśle.

Tadeusz Gołębiewski chce budować najlepsze hotele. To, co wyróżnia jego hotele na tle obiektów należących do wielkich, międzynarodowych sieci hotelowych, to fakt, że jako właściciel mieszka w każdym z nich. Dzięki temu jest w stanie zobaczyć więcej niż gdyby tylko otrzymywał raporty swoich pracowników. Sam podkreśla, że aby goście hotelu byli zadowoleni, należy o nich dbać.

Najnowszą inwestycją Gołębiewskiego jest hotel w Karpaczu. Został on częściowo otwarty w grudniu 2010, a całkowite ukończenie planowane jest na lato 2011. Na razie nie planuje budować kolejnych obiektów. Teraz kolej na podniesienie standardu istniejących obiektów. Zacznie od hotelu w Mikołajkach, który po 20 latach od powstania wymaga odświeżenia.

Źródło: Dział „Wisła” na stronie Hotelopedia.org: „Hotele Wisła”

Pierwszy stołeczny nowoczesny wysokościowiec wznosi się na wysokość 40 pięter. Budynek sprawiał wrażenie nowoczesnego w tamtych czasach, lecz trzeba zauważyć, że architektonicznie cechuje się nurtem lat ’70. Lecz ta prostota architektoniczna wielu osobom się podobała i aktualnie niemało cenionych specjalistów od urbanistyki twierdzi, że w porównaniu z późniejszymi wysokościowcami z początku XXI wieku, stanowi on niezwykle udaną realizację. Zakończona modernizacja wysokościowca przyznała mu bardziej nowoczesny styl. W nocy cudownie prezentuje się świetlna iluminacja. Jednakowoż pozostaje kwestia, jak ten i inne wieżowce współgra z architekturą istniejącą w przestrzeni miejskiej Warszawie. Brak całościowego projektu na wygląd miasta skutkował powstaniem znacznej różnorodności form. Być może Stolica polski zostanie ucieleśnieniem fantazji oraz wyobrażeń różnych konstruktorów, których wizje bezsprzecznie nie mogą harmonijnie współgrać. Bez wątpliwości jednakowoż Warszawski Marriott stał się jednym z rozpoznawalnych symboli stolicy i stanowi część jej panoramy.

Sprawdź też Hotele Warszawa

Hotel Ossa mieści się w centralnej Polsce, w pobliżu Rawy Mazowieckiej, dzięki czemu, można tu łatwo dojechać z każdego regionu w kraju. Przykładowo odległość z Gdańska wynosi 335 km, a z Białegostoku 260 km. Warszawa oddalona jest jedynie o 60 kilometrów.

Hotel Ossa oferuje pokoje zróżnicowane pod względem wielkości i wyposażenia. Wszystkie charakteryzują się wysokim standardem wykończenia. Obsługa dba o życzliwą atmosferę. W zależności od potrzeb, goście mogą wybrać spośród 6 pokoi jednoosobowych, 124 pokoi dwuosobowych, 21 pokoi typu z łóżkiem king, pokoju trzyosobowego, 4 Apartamentów Senior King, dwuosobowego Apartamentu Senior oraz 4 Apartamentów Junior z łóżkiem king. Wszystkie pomieszczenia są klimatyzowane.

Najbliższym miastem jest Rawa Mazowiecka. Miasto po raz pierwszy pojawia się na kartach historii w 1228 roku. W XIV wieku Rawa stała się stolicą księstwa rawskiego, a książę mazowiecki wzniósł tam murowany zamek, który wchodził w skład systemu umocnień Polski za czasów Kazimierza Wielkiego. W 1462 król Polski Kazimierz IV Jagiellończyk włączył tutejsze księstwo do Królestwa Polskiego, tworząc województwo rawskie, którego stolicą mianowana została Rawa. W XVI wieku ukryto na tutejszym zamku skarb rawski, którym były pieniądze przeznaczone na wojsko.

Więcej i więcej wizyt w Ossie to efekt faktu, że polubiliśmy podróże po Polsce. Co roku coraz więcej ludzi decyduje się nie tylko na krótki wyjazd, ale i na dłuższy pobyt. Duże znaczenie ma także to, że podróżujący po kraju Polacy chętniej zatrzymują się w obiektach zakwaterowania zbiorowego. W ostatnich latach korzystanie z hoteli wzrastało nawet o 10% rocznie. Współcześnie spośród osób szukających zakwaterowania, ponad 50% wybiera hotele.

Zobacz też: Najlepsze hotele

Na drugim brzegu rzeki, nad którą zbudowano Hilton, położona jest Wyspa Ołowianka. W dawnej elektrowni z końca XIX wieku mieści się nowoczesna Filharmonia Bałtycka. Blisko zakotwiczony jest statek Sołdek – największy eksponat Muzeum Morskiego. Muzeum mieści się w zabytkowych spichrzach Panna, Miedź i Oliwski. hotel Hilton został zaprojektowany tak, aby współgrał z otaczającą go architekturą. Hotel dysponuje 150 pokojami. Obiekt ma też centrum SPA i częściowo przeszklony basen na dachu połączonym z letnim tarasem do opalania. Jest to pierwszy przykład stworzenia w Polsce koncepcji „urban beach”, czyli plaży w centrum miasta.

Obiekt należy do firmy Hilton Hotel, która wzięła swą nazwę od nazwiska jej założyciela – Conrada Hiltona. Powstanie sieci w 1919 roku zapoczątkowało rodzinną fortunę. Dziś sieć posiada ponad 3000 hoteli w 77 państwach. Od sierpnia 2009 siedziba korporacji znajduje się w McLean w stanie Virginia. Hilton jest jednym z pięćdziesięciu największych przedsiębiorstw prywatnych na świecie. Sieć posiada takie marki jak Hilton, Conrad, Coral by Hilton, Doubletree, Embassy Suites Hotels, Hampton Inn, Hampton Inn & Suites, Hilton Garden Inn czy Hilton Grand Vacations.

Więcej informacji w portalu Hotelopedia » Najlepsze hotele w Polsce «

Oferta noclegów bowiem, jest tu bardzo obfita. Niestety, poziom cen zależy często od prognoz pogodowych. Jeśli zapowiada się śnieżna zima, ceny windowane są w górę. Zdarzało się niemniej, że ceny spadały gwałtownie, ponieważ złe warunki atmosferyczne odstraszały amatorów zimowego wypoczynku i w związku z tym odwoływali rezerwacje. Pytanie zasadnicze brzmi: czy lepiej wypoczywać w Zakopanem taniej, ale bez aury zimowej, czy też drożej, ale ze wszystkimi atrakcjami, jakie daje prawdziwa zima? Zakładamy jednak, że w tym roku będzie mroźno i śnieżnie, a co za tym idzie, z noclegami będzie krucho. Należałoby zatem, wystarczająco wcześnie pomyśleć o zarezerwowaniu miejsc atrakcyjnych nie tylko cenowo, ale i pod względem komfortu. Możemy wybrać kwaterę prywatną, pensjonat, dom wczasowy, hotel, czy też apartament Zakopane pod tym względem ma pełną paletę ofert.

Kiedy wybrane przez nas miejsce jest wolne w danym terminie, nie pozostaje nam nic innego jak szybko je zarezerwować i cieszyć się perspektywą miłego odpoczynku. Ale co zrobić, jeśli nie stać nas na wynajem drogich pokoi, a tańsze miejsca są już niedostępne? Otóż radzimy zapoznać się z ofertą noclegową w miejscowościach położonych nieopodal Zakopanego. Ceny mogą tu być zdecydowanie niższe aniżeli w stolicy Tatr, a warunki wcale nie gorsze. Co więcej, stoki przygotowane dla narciarzy, wyciągi o różnym stopniu trudności, znajdują się przy wielu drogach dojazdowych do Zakopanego. Korzystanie z nich więc wcale nie musi być kłopotliwe. A przy okazji, zaoszczędzone na noclegach pieniądze, będziemy mogli przeznaczyć na inne przyjemności, które umilą nam pobyt. Chociażby na odwiedzenie Aqua Parku w Zakopanem, albo basenów termalnych w Szaflarach lub w Bukowinie Tatrzańskiej, nie mówiąc już o dalszym wyjeździe-mianowicie na Słowację, gdzie również możemy liczyć na interesujące propozycje spędzenia czasu.

Często dodatkowym bonusem jest spokój, cisza, brak zgiełku i tłumów. Nie sposób wymienić tutaj wszystkich miejscowości, w których można znaleźć znakomite zakwaterowanie. Zainteresowanych odsyłamy do przewodników, stron internetowych, a przede wszystkim-pytajcie swoich znajomych i przyjaciół! Miejsca przez nich „przetestowane” i rekomendowane, dadzą wam rękojmię przeżycia fantastycznych chwil. Zapraszamy zatem, do Zakopanego i okolic, na wspaniały wypoczynek zimowy!

W poszukiwaniu ziół

Wybrane zioła to bardzo dobry dodatek do potraw zrobionych zarówno z mięs, ryb, jak i do potraw wegetariańskich. Do najlepszych, a także najbardziej lubianych ziół należy bazylia, której rzadki, delikatnie anyżowy aromat jest bardzo charakterystyczny. Bazylia bardzo często wykorzystywana jest w kuchni morza śródziemnego. Bazylia doskonale łączy się z pomidorami i mozzarellą – właśnie te trzy składniki zmieszane razem z oliwą i sosem balsamicznym tworzą lubianą sałatkę caprese czyli z miasta Capri.

Innym aromatycznym ziołem, które znalazło szerokie zastosowanie w kuchni jest kolendra. Niezwykle często kolendra używana jest w Azji jako dodatek do sosów i posiłków curry – np. w Indiach, Chinach, jak również w Meksyku. Kolendra doceniona została na dużej ilości konkursów, podczas których nadawano jej tytuł zioła roku. Lubczyk to tak zwane zioło miłości – ma mocny smak, a składniki znajdujące się w jego listkach pozytywnie działają nie tylko na krążenie i metabolizm, ale też na smak przygotowywanych dań, których jest on składnikiem. Działanie innego cenionego zioła jest totalnie odmienne, melisa bowiem działa uspokajająco i kojąco. Sprawia, że mija stres, a rozluźnienie mięśni pozwala na szybszą regenerację i wypoczynek. Liście melisy wykorzystywane są do sporządzenia naparu, a w sklepach dostępne są gotowe ekspresowe herbatki ziołowe zawierające melisę. Liście melisy mogą być także wykorzystywane do dekoracji podawanych dań oraz w sałatkach z sałaty czy rukoli. Choć pokrzywa kojarzy się przede wszystkim z czasami podstawówki, kiedy powodowała piekące oparzenia podczas gier i zabaw na dworze, to stanowi dobrodajne zioło, którego właściwości cenią osoby cierpiące na różnorodne schorzenia. Liście młodej pokrzywy mogą być również wykorzystywane do przyrządzania sałatek i dekoracji potraw. Suszona pokrzywa ma właściwości zapachowe, przez co jest chętnie stosowana jako naturalny aromat w szafach, garderobach i wnękach. Pozostałymi szeroko rozpowszechnionymi ziołami używanymi w kuchni jest rozmaryn i tymianek. Wchodzą one w skład mieszanki ziół, której sławna nazwa odnosi się do regionu Włoch – Prowansji, od której zioła prowansalskie wzięły swoją nazwę.

Spacerując ulicami Zakopanego, zwłaszcza w zimowy wieczór, można się rozmarzyć. Drewniane, tradycyjne domki nasuwają myśl o ciepłym wnętrzu ze skwierczącym ogniem w kominku, przed którym zasiąść można w wygodnym fotelu z ulubioną książką i aromatyczną herbatą. Na zewnątrz iskrzący delikatnie śnieg, widoczny jest  z okien udekorowanych przez tajemniczego artystę, który zwany jest  Dziadkiem Mrozem.

Od rozmarzenia łatwo dojść do pragnienia, aby samemu znaleźć się w tak przytulnym i bezpiecznym zakątku. Gdy więc ogarnie nas rzewny nastrój, chęć relaksu i oderwania od rzeczywistości warto podjąć działanie i poszukać odpowiedniego miejsca.  Ze znalezieniem dogodnej opcji nie powinno być problemu, bardzo łatwo znaleźć  w pełni spełniający nasze oczekiwania nocleg, Zakopane zasypuje nas wybornymi ofertami.

W nagłym przypływie spontaniczności wystarczy zabrać ze sobą niezbędne rzeczy, po czym wsiąść w samochód, pociąg czy autobus. Na miejscu z pewnością uda się zaczepić o jakiś punkt kwaterunkowy, wystarczy w tym celu przejść się jedną z głównych ulic lub w okolicach dworca. Nie jeden gospodarz czeka tam, aby zabrać do siebie przyjezdnych.

Jeśli jednak chcemy zwiększyć pewność, że trafimy w miejsce z naszych marzeń lepiej rozglądnąć się wcześniej i wybrać najdogodniejszy nocleg Zakopane z pewnością odwdzięczy nam się niepowtarzalną atmosferą. Jeśli przyjdzie nam ochota na mocniejsze wrażenia, bez trudu uda się ją zrealizować. Miasto dostarcza wiele różnorodnych form aktywności.  Bywają jednak takie okresy w życiu, gdy nie potrzebujemy niczego poza poczuciem ciepła i bezpieczeństwa.

Zachęcić można zatem do przemyśleń i zaaranżowania miłego urlopu. Jechać samotnie i zająć się przez czas jakiś tylko sobą? A może umówić się na romantyczny wyjazd z ukochaną osobą? Inną możliwością jest spędzenie czasu z przyjaciółką na „babskich pogaduchach” lub z grupą znajomych przy akompaniamencie przyśpiewek (może by wziąć gitarę?).  Za towarzysza wypoczynku służyć też będzie ulubiony czworonóg. Wszystkie opcje dozwolone.

Ważne, by wiedzieć co sprawi nam przyjemność i doda uroku w czasie pobytu w którymś z tych pięknych, zakopiańskich domów. Płyta z relaksującą muzyką, ciekawa książka, dobre wino. Nie ma co zwlekać i zamiast pogrążać się w niespełnionych marzeniach  zacząć je realizować. Zwłaszcza gdy za oknem szaruga, a w głowie tysiące niespokojnych myśli napędzanych przez nawał codziennych spraw i obowiązków. Zakopiańskie zacisze czeka.

Obecnie wycieczki do Turcji stają się coraz bardziej popularne i coraz bardziej dostępne zwykłym ,,zjadaczom chleba ”. Biura podróży rywalizują między sobą cenami ofert turystycznych przez co , stają się one coraz bardziej dostępne większej grupie klientów . Ogromna ilość ofert na rynku powoduje , że nie mamy kłopotów z ich dostępem , natomiast zaczynamy mieć problem z ich wyborem. Często zastanawiamy się czy dana cena odpowiada naszym oczekiwaniom związanym z pobytem w kurortach wczasowych – jak zaplanować pobyt by odpocząć , a zarazem skorzystać z atrakcji jakie oferuje nam wyjazd .

Turcja jest dostępna dla turystów przez okrągły rok – powoduje to jej niezwykły klimat (zimie temp. rzadko spada poniżej – 10 stopni), jednak trzeba się liczyć z opadami śniegu na północy i wschodzie kraju (w tym regionie zima trwa od stycznia do kwietnia) – warto więc zapoznać się dokładnie z warunkami klimatycznymi rejonu kraju do ,którego chcemy się udać . Jako miejsce wypoczynku można ją polecić nie tylko ze względu na fakt ,że zapewnia nam aż 300 słonecznych dni w czasie pobytu , piaszczyste plaże , błękitne morze , ale także ze względu na zetknięcie się z kulturą tak dla nas odmienną i tajemniczą (wręcz bajkową ), nie wspominając już zapierających dech widokach krajobrazowych i niespotykanej gdzie indziej faunie i florze. Położona na styku dwóch kontynentów Europy i Azji , obmywana wodami trzech mórz Egejskiego ,Marmara i Śródziemnego – jest w większości położona strefie klimatu śródziemnomorskiego , nie wielu osób zdaje sobie jednak sprawę, że Turcja jest także w dużej części krajem górzystym (w górach występują piętra klimatyczne , w rejonach górskich zawsze temperatura jest niższa) . Dokładnie jest ona pod wpływem trzech stref klimatycznych – rejon M .Śródziemnego , Egejskiego, Marmara – ( upalne lato , wysokie temperatury , duża wilgotność powietrza) , rejon M .Czarnego – (upalne lato ,łagodna zima ,duże opady w ciągu całego roku) oraz rejon środkowej i wschodniej Antolii – (suche upalne lato , chłodne zimy -średnia temp. w styczniu + 7 stopni do + 25 stopni w lipcu) .

Najbardziej popularnym rejonem dla turystów jest Riwiera Turecka oraz Wybrzeże Egejskie , a chętnie odwiedzanymi miejscowościami Alanya, Belek , Bodrum czy Side i Kemer, najczęściej zaś odwiedzanym miastem jest Stambuł . Klimat w poszczególnych kurortach jest nieco odmienny a związany jest z miejscem ich położenia , dlatego warto coś o nich wiedzieć nim zaplanujemy swoje wymarzone wakacje. Musimy wziąć pod uwagę nasze usposobienie (co lubię spokój czy zgiełk) ,naszą kondycję fizyczną , zdrowie, wiek, rodzaj wypoczynku jaki preferujemy

Nida jest rzeką nizinną, leniwie toczącą swe wody wśród wzgórz, lasków i łąk. Szerokość koryta wacha się od 6 do 60m, zaś głębokość rzadko przekracza 1m. Brzegi obfitują w urokliwe miejsca na biwak, zaś piaszczyste dno i czysta, ciepła woda zachęcają do kąpieli.

Weekendowe spływy kajakowe Nidą zaczynają się na jej dwóch odcinkach źródłowych: Białej Nidzie lub Czarnej Nidzie. Obie trasy są łatwe, mało uciążliwe i bardzo malownicze. Jedyne trudności spotykane na szlaku to niewielkie bystrza, pojedyncze zwalone drzewa czy pozostałości po zabytkowych młynach, które jednak są łatwe do pokonania nawet dla debiutujących kajakarzy.

Spływy weekendowe na Białej i Czarnej Nidzie to idealna propozycja dla wszystkich, którzy chcą posmakować tej formy turystyki nie troszcząc się o kłopotliwą organizację imprezy. Działający na tym terenie organizator proponuje udział w spływie w pełni zorganizowanym. Zapewnia on m.in. kompletny sprzęt, parking dla samochodów, transport bagaży brzegiem, opiekę instruktorów, przeszkolenie, biwaki, ubezpieczenie. Przyjeżdżającym pozostaje cieszyć się słońcem i bliskością natury.

Szlak kajakowy Nidy to wyśmienita propozycja dla mieszkańców południowej Polski, dla których Mazury na weekend są po prostu za daleko. Zachęca też niewielka liczba kajakarzy, co gwarantuje ciszę i spokój. Działa tu też wypożyczalnia kajaków, która oferuje nowoczesne kajaki polietylenowe na wynajem.

Chorwacja – miejsca i związane z nimi atrakcje

Największą popularnością cieszy się zachodnia część kraju – półwysep Istria i Dalmacja oraz wyspy. Chorwacja ma ponad 1000 wysp i wysepek (niektóre przewodniki podają, że dokładnie 1185), ale zamieszkałych jest niecałe 70.
Największa wyspa Cres, ma ponad 400 km2 i całkiem sporo do zaoferowania. Pełno tu niewielkich miasteczek, liczących czasami kilkadziesiąt mieszkańców. Można wybrać się też nad jezioro Vransko albo przejechać do miejscowości Vrana, gdzie znajdują ruiny twierdzy templariuszy. Warto zajrzeć do miasta Osor. Znajduje się w nim most obrotowy, łączący Cres z mniejszą wyspą Lošinj. Dawno temu obie wyspy stanowiły całość. Można powiedzieć, że bardzo dawno temu, bo dzielący je kanał wykopali starożytni Rzymianie. Osor ma pewną cechę wspólną z Chicago, Bukaresztem i Belgradem. We wszystkich tych miastach można podziwiać dzieła Ivana Meštrovicia (1883-1962), jednego z najsłynniejszych chorwackich rzeźbiarzy. Miłośnicy muzyki klasycznej powinni wybrać się do tego miasteczka między połową czerwca a końcem sierpnia, kiedy czołowi chorwaccy artyści dają koncerty w miejscowej katedrze i na rynku.
Wyspa Krk jest zbliżona powierzchnią do Cres, według niektórych nawet nieco większa. Do jej sztandarowych atrakcji turystycznych należy jaskinia Biserujka, gdzie można podziwiać stalaktyty, stalagnaty i – przy odrobinie szczęścia – nietoperze. Warto też polecić oceanarium w miasteczku Baška.
Inną ciekawą wyspą jest Hvar. Lubią ją turyści – czytelnicy magazynu „Condé Nast Traveler” uznali ją za szóstą wyspę w Europie pod względem atrakcyjności. Wyprzedziła m.in. Kretę, Maderę, Sardynię i Rodos. Z kolei mieszkańcy Hvaru lubią turystów – pierwszą organizację, propagującą turystykę, założyli już w 1868 roku. Krajobraz wyspy został w 2008 roku wpisany na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Chorwacja to nie tylko wyspy, ale i atrakcyjne wybrzeże. Z nadmorskich miast warto zwrócić uwagę na Dubrownik, położony na południu kraju. Lord Byron nazwał go „perłą Adriatyku”, Napoleon „oazą cywilizacji”, a George Bernard Shaw – „rajem na ziemi”. Stare miasto w Dubrowniku znajduje się na liście Światowego Dziedzictwa Ludzkości UNESCO. Zwiedzając starówkę, warto zwrócić uwagę na Wielką Fontannę Onufrego (Onofrijeva česma) z 1438 roku, XVI-wieczny kościół Zbawiciela (Crkva sv. Spasa) czy sporej wielkości pałac Sponza (Palača Sponza). Obecnie jest to siedziba archiwum, ale wcześniej mieściły się w nim m.in. mennica, akademia i muzeum Rewolucji Socjalistycznej. W mieście znajduje się najstarsza działająca apteka w Europie – jest otwarta od 1317 roku. Kiedy wyjdzie się poza starówką, można podziwiać mury, otaczające miasto. Mają prawie 2 kilometry długości i ponad 25 metrów wysokości. Obrazu dopełnia kilkanaście wież i forteca. Budowany był przez kilka stuleci, od XII do XVII wieku, i udało mu się przetrwać nawet trzęsienie ziemi, które w 1667 roku nawiedziło Dubrownik. Mur stanowił skuteczną przeszkodę dla różnych wojsk pragnących zdobyć Dubrownik, także w czasie wojny na początku lat 90. XX w. Miasto posiada też bogatą ofertę kulturalną – na okres wakacyjny przypada Letni Festiwal (Dubrovačke ljetne igre), święto dla miłośników muzyki i szeroko pojętego folkloru.
Ciekawszą i dłuższą historię od Dubrownika ma Split, największe chorwackie miasto położone nad Adriatykiem. Mieli tutaj swoją osadę już starożytni Grecy. Okolica była na tyle atrakcyjna, że rzymski cesarz Dioklecjan (panował w latach 284-305) zdecydował się wybudować pałac. Budowla miała 170-200 metrów długości i 15-20 metrów szerokości. Kiedy po latach reformowania Cesarstwa Rzymskiego i prześladowania chrześcijan abdykował, zamieszkał w Splicie na stałe. Kiedy kilka lat później grupa senatorów rzymskich namawiała go, by ponownie objął rządy, Dioklecjan pokazał im piękne pałacowe ogrody. Stwierdził, że nie potrafi opuścić tak pięknego miejsca. Obecnie ruiny pałacu Dioklecjana (po chorwacku Dioklecijanova palača) można podziwiać w Splicie, a także na banknocie o nominale 500 kun (kuna – chorwacka waluta).
W skład kompleksu pałacowego wchodziło też mauzoleum, które w średniowieczu przerobiono na katedrę. Później dodawano do niego kolejne elementy, stąd różne fragmenty pochodzą z różnych epok. Dzwonnicę wybudowano około 1100 roku, efektowne drewniane drzwi około 1220 roku, a chór postawiono dopiero w XVII wieku. Ironią losu jest to, że patronem katedry jest święty Duje, biskup Salony, ścięty w 304 roku na polecenie Dioklecjana. W Splicie jest kilka muzeów, jednym z nich jest Muzeum Archeologiczne, najstarsza tego typu placówka w Chorwacji (założone w 1820 roku).
Kolejne godne polecenia nadmorskie miasto to Trogir. Do najważniejszych zabytków należą średniowieczna katedra p.w. św. Wawrzyńca (Trogirska katedrala sv. Lovre) oraz pochodzący z tej samej epoki zamek Kamerlengo (Gradina Kamerlengo). Miłośnicy historii powinni zajrzeć do innego nadmorskiego miasta, Nin. Znajduje się tam najmniejsza katedra na świecie – p.w. Świętego Krzyża, wybudowana w IX wieku.
Najlepiej zachowana budowla z tego okresu – przedromański kościół św. Donata – znajduje się w Zadarze. To piąte pod względem ludności miasto Chorwacji jest położone nad Adriatykiem. Posiada interesujące zabytki praktycznie z każdej epoki. Ze starożytności będzie to rzymskie Forum, największe z tej strony Adriatyku. Zostało założone przez pierwszego cesarza, Oktawiana Augusta (panował od 27 p.n.e. do 14 n.e.). Z czasów średniowiecza – obok kościoła św. Donata – pochodzi katedra p.w. św. Anastazji (Katedrala sv. Stošije) (XII-XIII w.). W Zadarze można zobaczyć też cytadelę z 1409 roku czy Bramę Miejską (Kopnena vrata) z 1543 roku. W mieście znajduje się też wiekowy uniwersytet (założony w 1396 roku) oraz kilka muzeów. Z imprez kulturalnych melomanów zainteresują Muzyczne Wieczory św. Donata (Glazbene večeri u sv. Donatu), organizowane od 1960 roku. W kościele św. Donata i innych historycznych miejscach Zadaru w letnie wieczory koncertują muzycy klasyczni z Chorwacji i zagranicy. W maju odbywa się tu Międzynarodowy Festiwal Chórów (Međunarodno natjecanje pjevačkih zborova).
Wyjątkowa katedra, pod wezwaniem św. Jakuba, znajduje się w Szybeniku, także mieście położonym nad Adriatykiem. Kościół zbudowany jest wyłącznie z kamienia. Stanowi ciekawe połączenie stylu gotyckiego i renesansowego z elementami romańskiego – efekt: zachwyceni turyści i wpis na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Na tę samą listę trafiła bizantyńska bazylika Eufrazjana w Poreču, zbudowana w VI w. Samo miasto Poreč, położone na Półwyspie Iliryjskim, jest znanym ośrodkiem turystycznym. Na tę opinię „pracowało” już od XIX w. – najstarszy przewodnik po mieście pochodzi z 1845 r.
Nad Adriatykiem znajduje się też „chorwackie Saint-Tropez”, czyli miasto Rovinj. Dość często można ta usłyszeć język włoski. Nie chodzi tu tylko o turystów z Italii. 16% mieszkańców Rovinj to Włosi.
Chorwację warto polecić też naturystom. „Tekstylni” nie muszą się obawiać niechcianych widoków. Plaże dla nudystów są dokładnie wydzielone i oznaczone. Jest ich ponad 30, a najstarsza i najsłynniejsza znajduje się na wyspie Rab. Została otwarta w 1934 roku, a wśród nagich plażowiczów znajdowali się m.in. brytyjski król Edward VIII i jego amerykańska żona Wallis Simpson.
Jeżeli ktoś gustuje bardziej w klimatach „śródlądowych”, może wybrać się do Parku Narodowego Jezior Plitwickich (Nacionalni park Plitvička jezera). 30 tysięcy hektarów natury, 16 jezior i imponujący Wielki Wodospad powinno zadowolić najbardziej wybrednych wczasowiczów.
W środku kraju jest też położony Zagrzeb. Stolica Chorwacji liczy prawie milion mieszkańców i ma sporo rzeczy do zaoferowania turystom. Przede wszystkim warto polecić muzea. W Muzeum Archeologicznym (Arheološki muzej) przechowywana jest jedyna znana księga zapisana w języku etruskim (Liber Linteus). Księga ta miała ciekawą historię. Najpierw wywiezioną ją do Egiptu, gdzie została pokrojona na wąskie paski i posłużyła jako tkanina do owijania mumii. Mumia ta w XIX w. trafiła do muzeum w Zagrzebiu i dopiero w 1891 roku odkryto, czym tak naprawdę były „bandaże”. Mumia też należy do stałych eksponatów tej placówki. Miłośników malarstwa holenderskiego, włoskiego i hiszpańskiego zainteresuje Muzeum Mimara. W „starym mieście” można podziwiać katedrę św. Stefana, gotycki kościół św. Marka czy Sabor, siedzibę chorwackiego parlamentu. Zwiedzanie cmentarzy nie jest może najlepszą wakacyjną rozrywką, ale w Zagrzebiu warto uczynić wyjątek. Zagrzebski cmentarz Mirogoj zaliczany jest do najpiękniejszych na świecie. Został założony w 1876 roku. Jego ozdobą jest budowla, zaprojektowana przez Hermana Bollé, składająca się ze wspaniałych arkad z kopułami, centralnym portalem i kościołem. Na cmentarzu chowano zmarłych bez względu na wyznanie – stąd leżą obok siebie katolicy, prawosławni, protestanci, żydzi, muzułmanie czy ateiści. Wśród pochowanych znajduje się wielu wybitnych Chorwatów jak pisarz Miroslav Krleža (1893-1981), chemik i noblista Władymir Prelog (1906-1998) czy prezydent Franjo Tudman (1922-1999). Zagrzeb to też miejsce godne polecenia miłośnikom filmu. Od 1972 roku, na początku czerwca, odbywa się tutaj Światowy Festiwal Animacji (Svjetski Festival Animiranog Filma).
Z miast położonych na północ od Zagrzebia turyści chętnie odwiedzają Varaždin. Jedną z największych atrakcji miasta jest Stari Grad, kompleks obronny, obejmujący zamek oraz miejskie muzeum. Krapina, także leżąca na północy kraju, to obowiązkowy przystanek, dla osób interesujących archeologią. Odkryto tutaj liczne pozostałości po neandertalczykach. Nacięcia na kościach oraz zmiażdżone szczątki wskazują zdaniem naukowców na to, że neandertalczycy byli kanibalami. W 2010 roku otwarto muzeum, poświęcone wyłącznie przedstawicielom gatunku homo neandertaltis (Muzej Krapinskih Neandertalaca). Jest to jedna z najnowocześniejszych placówek muzealnych w Europie i najlepsze miejsce, gdzie można dowiedzieć się wielu ciekawostek o ludziach pierwotnych.
Niedaleko Krapiny (23 km) znajduje się zamek Trakoščan. Zbudowany w XIII w., był rozbudowywany w kolejnych stuleciach, głównie ze względu na zagrożenie tureckie. Od XVI w. do zakończenia II wojny światowej stanowił siedzibę rodu Draškovićich, później przeszedł w ręce państwa. Rocznie odwiedza go 40000 turystów.
Podróżni rzadziej zaglądają do Slawonii, krainy położonej we wschodniej części kraju. Tymczasem jest tutaj kilka miejsc godnych poleceniach. W Osijeku, największym mieście w regionie, warto zwiedzić osiemnastowieczną Tvrdę (najstarszą część miasta) oraz neogotycki kościół św. Piotra i Pawła, zbudowany w 1898 roku. Przy okazji można wybrać do leżącego nieopodal miasta parku narodowego Kopački Rit. W innym slawońskim mieście, Valopovo, znajduje się barokowy zamek, należący do rodziny Prandau-Normann, który otacza piękny park. Z kolei Požega, w średniowieczu rezydencja węgierskich królowych, kusi takimi zabytkami jak kościół p.w. Ducha Świętego (Crkva Sv. Duha) czy osiemnastowieczna katedra p.w. św. Teresy z Avilo (Katedrala Sv. Terezije Avilske). W mieście odbywają się też ciekawe imprezy. 12 marca mieszkańcy świętują rocznicę zwycięstwa nad Turkami w 1688 roku. 15 października to z kolei dzień dla miłośników muzyki organowej. Rozbrzmiewa ona w wielu miejscach z okazji święta Teresy z Avilo, patronki miejscowej katedry. W Požedze odbywa się wyjątkowy festiwal filmowy – Hrvatski festival jednominutnih filmowa. Wyświetla się na nim filmy, które trwają nie dłużej niż minutę.

Chorwacja – kulinaria

Wizyta w Chorwacji to także możliwość wzbogacenia doświadczeń kulinarnych. Ze specjałów kuchni (nad)morskiej można polecić owczy ser (paski sir) z wyspy Pag, suszoną, a następnie wędzoną szynka (prsut) oraz dalmatyński gulasz z kopytkami (pašticada). Odwiedzając Slawonię, warto skosztować kulen (rodzaj wieprzowej kiełbasy) czy fiš paprikaš (pikantny gulasz rybny). Wielbiciele mocniejszych trunków kojarzą zapewne rakiję, której zawartość alkoholu waha się od 40 do 60%. Uchodzi ona za narodowy napój Chorwatów, ale każda południowosłowiańska nacja uważa go za swój. Niewiele słabszy (33-40%) jest likier maraschino, wyrabiany w Dalmacji.

Chorwacja – garść informacji praktycznych

Najszybciej można dostać się do Chorwacji samolotem. Jest to możliwe nawet w ciągu 3 godzin. Część biur podróży preferuje podróż autokarami. Trwa on zwykle około doby. Warto pamiętać, że Chorwacja (jeszcze) nie znajduje się w Unii Europejskiej. Wprawdzie można wjechać i wyjechać z tego kraju, posiadając polski dowód osobisty, ale lepiej zaopatrzyć się w paszport. Ułatwia on korzystanie z opieki zdrowotnej (np. przy wzywaniu pogotowia), jak i podróż przez kraje tranzytowe (Bośnia i Hercegowina).
Już po samym przeglądzie zabytków można się zorientować, jak ciekawą historię ma Chorwację. W zależności od regionu i epoki przebywali tutaj starożytni Grecy, Rzymianie, Bizantyńczycy, Wenecjanie, Turcy osmańscy, Węgrzy i Austriacy. Zwiedzając Chorwację, można się przekonać, jak szybko kraj ten podniósł się po krwawej wojnie, która na początku lat 90. przetoczyła przez Bałkany.

Następny punkt wycieczki, na pustynię na wielbłądzie. Dostajemy ubiory mające udawać oryginalne odzienie tubylców i „na koń!” , to znaczy na wielbłąda. Odradzam jeśli ktoś nie lubi niewygody, trzęsie jak diabli aż ciężko się utrzymać. Ja nie żałuje ale moja zona bardzo. Wycieczka trwa może godzinę, odjeżdżamy kawałek postój aby zrobić kilka fotek i powrót.

Kończy się pierwszy dzień, mamy zakwaterowanie w hotelu po drodze. Gdy jemy kolację zaczyna padać, ściana wody trwa to może kilkanaście minut ale daje przyjemny chłodek. Idziemy spać gdyż czeka nas pobudka przed świtem.

Ciężko się wstaje ale czeka nas podziwianie wschodu słońca na słonym jeziorze Szatt al-Dżarid. Dojeżdżamy kilkanaście minut przed pojawieniem się słońca, warto było wstać wcześnie, zdjęcia wychodzą niesamowicie dzięki soli która pokrywa warstwą cały teren. Wielki Szott stanowi największy słony obszar na Saharze i praktycznie nie zapełnia się wodą.

Jedziemy dalej, po drodze zaliczamy Oazę gdzie dziadek za kilka monet wspina się na drzewo i pozuje do zdjęć. Teraz czak nas największa atrakcja tej wycieczki, jazda terenowymi samochodami po pustyni. Ruszamy terenowymi Toyotami i za chwilę mkniemy ponad 100km/h po bezdrożach w kierunku granicy z Algierią. Chebika,Tamerza,Mides zwiedzamy oazy w górach atlas, widoki piękne, kaniony, wodospady a sama podróż w górach warta zobaczenia.

Ruszamy, teraz trochę jazdy terenowej, fragmentem podobno po trasie rajdu Paryż – Dakkar. Kolejne miejsce przenosi nas w scenerię Star Wars, to ta druga atrakcja dla fanów. Nie ma co dużo mówić , trzeba zobaczyć i poczuć „klimat”.

Ostania atrakcja wycieczki to Wielki Meczet w Kairuanie, najświętsze miejsce islamu w północnej Afryce. Aby go obejrzeć w całości można wejść na dach pobliskiego sklepu z dywanami, nic nie kosztuje.

Do hotelu wracamy zmęczeni ale zadowoleni, wycieczka była warta wydanych pieniędzy i możemy ją polecić.

W kolejnych dniach wynajęliśmy samochód any pozwiedzać Tunis i okolice ale o tym napiszę w kolejnej części.

Trogir

Piękne miasto, pełne urokliwych uliczek zatłoczonych przez turystów (niestety), do tego bardzo drogie, był to nasz najdroższy pokój (250 kun za 2 osoby). Wieczorem okazało się, że pokój ma jeszcze jedną wadę, znajduje się nad knajpą czynną do późna w nocy. Jak go rezerwowałem było przedpołudnie i lokal poniżej był nieczynny. Nie przyszło mi do głowy, że będzie tam taki hałas. To nie wszystko, ponieważ koło godziny 3 w nocy obudziły nas dziwne hałasy. Knajpa kończyła swoją działalność i obsługa składała plastikowe krzesełka. Wszystkie niedogodności i tak tłumił urok tego miasta. Co do samego poszukiwania pokoju to najlepiej pochodzić po mieście i poszukać ogłoszeń o pokojach wywieszonych na drzwiach i budynkach. Warto brać też pod uwagę te niedogodności, które opisałem.
Jedną z atrakcji Trogiru jest wieża przy wejściu do kanału, na która warto się wybrać. Jest to miejsce, z którego można porobić ciekawe zdjęcia i podziwiać wspaniałe widoki. Nie można zapomnieć o spacerze wąskimi uliczkami trzymając w dłoni wyśmienite lody w kulkach. Na wszystko wystarczy przeznaczyć jeden dzień, a tak naprawdę można odwiedzić to miasto po drodze spędzając w nim kilka godzin.
Drugiego dnia z samego rana (pierwszy autobus odjeżdża przed 6-tą rano) ruszyliśmy w drogę powrotną do Splitu, aby zdążyć na prom do Dubrownika. Kupiliśmy najtańsze bilety bez miejscówek. Całą drogę trwającą około 6 godzin spędziliśmy na pokładzie opalając się i podziwiając przesuwające się za burtą widoki. Po drodze prom zatrzymuje się na Korculi, ale na krótko, więc nie ma możliwości zwiedzenia miasta.
W Dubrowniku w porcie dopadł nas tłum „naganiaczy” z propozycjami noclegu, mieliśmy co prawda rezerwację pokoju przy samej starówce ale postanawiamy jednak skusić się na bardzo tanią propozycję noclegu w położonej obok portu jachtowego wsi. Okazało się, że był to „strzał w dziesiątkę”, za 160 kun za 2 osoby mieliśmy bardzo ładny pokoik z dużym tarasem i widokiem na port jachtowy. A tak na marginesie, nie należy zbytnio ufać słowom „naganiaczy”, na pytanie gdzie jest lokum zawsze dostawaliśmy odpowiedź, że 5 min drogi w tamtym kierunku a tak naprawdę okazywało się, że jest to dużo dalej.
Na początku pobytu w Dubrowniku miało miejsce śmieszne zdarzenie. Nie mieliśmy grzałki elektrycznej i poprosiłem miłą gospodynie mówiącą tylko w swoim języku o zagotowanie wody do dwóch kubków, które jej dałem. Zaznaczę, że mój kubek był metalowy z podwójnymi ściankami a Madzi – szklany. Po jakimś czasie miła pani przyniosła nam kubki, na początku nie zauważyłem, że coś jest nie tak. Dopiero gdy chciałem postawić kubek zaczął się on dziwnie kiwać na boki. „Co jest?”- pomyślałem i zajrzałem pod spód z przerażeniem stwierdzając, że zniknęła gdzieś gumka przyklejona na spodzie i dno jest wypukłe jak brzuch piwosza a rączka nieźle nadpalona. Chyba nie muszę wyjaśniać jak została podgrzana woda!!??
Dalej dzień minął nam na odpoczynku po podróży a wieczorem ruszyliśmy do Dubrownika.

Dubrownik

Do starówki kursują szybkie autobusy po 10 kun za przejazd z tym, że bilet jest ważny godzinę, czyli można wysiąść po drodze na chwilę. Była to moja trzecia wizyta w tym mieście natomiast Madzia była tu po raz pierwszy. Przy bramie przed wejściem na starówkę przywitała nas warta honorowa, w Dubrowniku odbywał się wielodniowy festiwal i cale miasto było rozświetlone i rozśpiewane. Po spacerze uliczkami usiedliśmy w małej knajpce gdzie za 25kun zjedliśmy dużą pizze na dwoje popijając wszystko zimnym piwem i podziwiając widoczny poniżej stary port. Miejsce to możemy polecić jako alternatywę dla drogich restauracji w samym centrum. Aby tam trafić trzeba iść główną ulicą od bramy do końca i omijając z lewej strony wieżę przejść przez małą bramę, dalej jak nas prowadzi ulica mijamy po prawej stary port, przechodzimy za mury i za mostkiem skręcamy w prawo. Ponieważ było już późno, od razu po kolacji wróciliśmy do naszego pokoju.
Następny dzień również poświęciliśmy na zwiedzanie starówki, lokalnego akwarium, (które nie zrobiło na nas wrażenia) oraz murów. Po całym dniu padliśmy na łóżka w naszym pokoju i zaczęliśmy zbierać siły na dalszą przygodę. Rano czekała nas wyprawa na kolejną wyspę.

Mljet

Na wyspę dostaliśmy się wodolotem, polecam gdyż wypływa on z samego rana i wraca kolo 18 tak, że można spokojnie zwiedzić wyspę. Krótki postój w porcie Sobra, później jeszcze chwilę płynęliśmy wzdłuż wyspy i zaraz wysiedliśmy w pięknej zatoczce na terenie parku narodowego. Gdy wyszliśmy z promu od razu zaczepił nas chłopiec z pytaniem o nocleg, cena nie była wygórowana, więc skorzystaliśmy z oferty. Pokój nie był zachwycający, do tego ze wspólną łazienką, ale widok na zatoczkę z kołyszącymi się jachtami rekompensował niedogodności. Na tej wyspie najbardziej był odczuwalny „warkot” cykad. Przygrywały one całe dnie i noce.
Postanowiliśmy zostać tu kilka dni żeby spokojnie zwiedzić park.
Na początku udaliśmy się do biura parku mieszczącego się w baraku obok przystani promowej i za 90kun kupiliśmy bilet. Jest to obowiązkowe, jeśli chce się przebywać w tej części wyspy. W cenie biletu jest też przejazd busem nad słone jeziora oraz zwiedzanie znajdującej się na nich wyspy z klasztorem benedyktynów. Nie namyślając się długo wsiedliśmy do najbliższego busa i po kilkunastu minutach byliśmy nad brzegiem jeziora gdzie dobiła mała łódeczka, która zabrała nas na wysepkę (wyspa na wyspie). Tam spędziliśmy kilka godzin zwiedzając kaplicę klasztorną a później spacerując i mocząc nogi w wodzie. Po powrocie z wycieczki byliśmy bardzo głodni i poszliśmy tradycyjnie, w ramach oszczędności, na pizze. Polecamy knajpkę przy samej przystani promowej, czeka się długo na jedzenie, ale warto. Następnego dnia okazało się, że nasze portfele świecą pustkami i może być problem ze znalezieniem bankomatu. Dowiedzieliśmy się, że w niedaleko położonej miejscowości w hotelu może być bankomat i postanowiliśmy pojechać tam rowerami. Skorzystaliśmy z wielu działających tu wypożyczalni. Na szczęście w jednej z nich pracował poznany wcześniej chłopiec i pożyczył nam rowery „na krechę”. W hotelu faktycznie był bankomat i po naładowaniu kasy ruszyliśmy w kierunku słonych jezior. Teren był górzysty i najprzyjemniejsze oczywiście były zjazdy, które ja lubię pokonywać szybko natomiast Madzia wręcz przeciwnie. Po paru „Misiu, zwolnij!” przez resztę wycieczki utrzymywaliśmy prędkość spacerową .
Po drodze zatrzymaliśmy się nad jeziorami i trochę popływaliśmy i ponurkowaliśmy, można tam wyłowić sporo ładnych muszelek. Niestety czas nas gonił gdyż o 18 odpływał wodolot do Dubrownika i nie zdążyliśmy już popływać kajakami ani wybrać się na pieszą wycieczkę po okolicznych wzgórzach. Wcześniej planowaliśmy, że z wyspy Mljet od razu popłyniemy w kierunku Splitu niestety nie znaleźliśmy takich połączeń promowych. podróż do Dubrownika minęła szybko, na miejscu standardowo był tłum naganiaczy. Chętnych na pokoje było mało i konkurencja większa tak, że znaleźliśmy pokój na wzgórzu koło portu za 80kun od osoby. Byliśmy zmęczeni i po wieczornym spacerze po porcie poszliśmy szybko spać. Rano wsiedliśmy do autobusu do Splitu i koło południa byliśmy na miejscu.

Split

Szybko znaleźliśmy pokój w pobliżu portu, niestety na poddaszu (straszliwa duchota).
Dzień poświęciliśmy na zwiedzanie miasta, wybraliśmy się też na miejską plażę, z której wyszliśmy baaardzo szybko. W zasadzie trudno to nazwać plażą, raczej betonową konstrukcją do smażenia tłumu na słońcu. Ostatni dzień naszej podróży szybko minął. W nocy chcieliśmy odpocząć przed 24-godzinna podróżą autobusem do Polski, niestety rozszalała się burza i nie mogliśmy spać.
Przez ten tydzień spędziliśmy razem cudowne chwile których ten opis niestety nie odzwierciedla. Chorwacja zachwyciła nas i mamy nadzieję tam jeszcze nie raz powrócić.

Świętokrzyskie jest jednym z najmniejszych województw w Polsce, jednak atrakcje, które znaleźć można na jego terenie, z pewnością przynieść mogą dużo wrażeń i niezapomnianych przeżyć. Odwiedzający ten region zobaczyć mogą zarówno zabytki jak  i piękne krajobrazy czy ciekawe miejsca, stworzone przez naturę.  

Kielce – miasto z ambicjami

Informacje o pierwszych budowlach, które powstały w Kielcach, datują budynki na początek XII wieku, kiedy wybudowana została kolegiata pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny, natomiast herb miejski został miastu nadany w 1496 roku. Głównym zajęciem mieszkańców miasta była eksploatacja i przetwórstwo surowców mineralnych, m.in. rud żelaza, miedzi i ołowiu oraz marmurów i piaskowców. Współcześnie Kielce stały się stolicą całego regionu, a jego atrakcyjność turystyczna i ekonomiczna wzrasta. Od ponad 2 lat prowadzona jest kampania promująca region województwa świętokrzyskiego, w której dużą rolę reklamową pełnią Kielce. Miasto to oferuje wiele atrakcji, a turyści mogą spędzić czas zarówno na zwiedzaniu zabytków jak i w ciekawych knajpkach.

Jednym z najciekawszych zabytków miasta jest pałac Biskupów Krakowskich, wzniesiony w latach 1637-1641 z inicjatywy biskupa Jakuba Zadzika. Pałac jest przykładem polskiej rezydencji z epoki Wazów, który mimo przekształceń dokonanych przez rosyjskiego zaborcę, zachował swój pierwotny wygląd oraz dekorację elewacji, oryginalny jest także wystrój wnętrz. Od prawie 40 lat w budynku mieści się muzeum Narodowe, tyły muzeum obejmuje Ogród Włoski, gdzie znaleźć można małe drzewa owocowe – pigwę, jabłoń czy wiśnię – ale też budynki – lodownię, oranżerię czy figranię.  Warty zobaczenia jest także najstarsza świątynia w mieście – Kościół św. Wojciecha, którego początki sięgają X wieku, jednak obecny wygląd świątyni pochodzi z XVIII wieku. Plac przed kościołem zawiera szczególny element - fragment muru, przed którym rozstrzelani zostali żołnierze Armii Krajowej.

Kolejnym ciekawym miejsce jest kielecki rynek, którego lokalizacja została wyznaczona w średniowieczu. Budynki znajdujące się w obrębie miasta pochodzą z XVIII i XIX wieku. Zwiedzając miasto, nie należy zapominać także o Parku Staszica, Cmentarzu Starym czy Dworku Karscha.

Świętokrzyskie przyciąga

Ciekawym pomysłem na zwiedzanie regionu jest wycieczka szlakiem zamków i pałaców. Jedną z największych atrakcji jest zamek w Ujeździe, gdzie podziwiać możemy ruiny monumentalnego pałacu, budowanego w latach 1627–44 z polecenia Krzysztofa Ossolińskiego. Ciekawostką jest, że pałac miał być traktowany jak kalendarz. Legendy podają, że zamek miał 4 baszty, jak cztery kwartał roku, 12 dużych sal, na wzór 12 miesięcy, liczba pokoi była równa liczbie tygodni w roku, a liczba okien odpowiadała liczbie dni.

Inną budowlą, której ruiny wznoszą się nad miastem, jest zamek w Chęcinach. Budowla powstała w XIII i XIV w. na  wzniesieniu (360 m n.p.m.) i spełniała funkcję warowną. Ze względu na położenie zamku, król Władysław Jagiełło wybrał go na miejsce roków sądowych oraz zajazdów szlachty.

Do nie lada atrakcji należy także Zespół Pałacowy w Kurozwękach, należący do rodziny Popielów, gdzie znajduje się jedyna w Polsce hodowla bizonów amerykańskich oraz… jedyny w Europie labirynt z kukurydzy.

Świętokrzyskie dla dzieci

Region świętokrzyski oferuje również wiele atrakcji dla dzieci, które w sposób twórczy mogą spędzić czas na zabawie i nauce. Dużą niespodzianką jest m.in. Bałtowski park Jurajski, gdzie zarówno na  najmłodszych jak i starszych czekają liczne przyjemności: spływ kajakowy przełomem Kamiennej oraz możliwość zobaczenia tego, co działo się na ziemi przed milionami lat. Oprócz  skamieniałości i dinozaurów, na turystów czeka także… safari czyli Zwierzyniec Bałtowski, gdzie oglądać można dzikie zwierzęta, m.in., daniele, wielbłądy czy strusie, żyjące w naturalnym środowisku. Będąc w Świętokrzyskim, nie można pominąć Muzeum Zabawek i Zabawy w Kielcach, które jest najstarszym tego typu muzeum w Polsce. Zwiedzający mogą zobaczyć różnorodne wystawy, które prezentują m.in. lalki, zabawki historyczne, ale także modele samolotów czy samochodów. Pozostając w klimacie bajkowym, udać się możemy do Europejskiego Centrum Bajek, gdzie dzieci mogą zwiedzić interaktywną wystawę „Bajkowy Świat”. W ECB znajdują się także: biblioteka dziecięca, sala kinowa, sala teatralna, na powietrzu również amfiteatr, gdzie w ciepłe dni wystawiane są przedstawienia.

Coś dla miłośników gór

Góry Świętokrzyskie to atrakcja dla turystów, którzy lubują się w pięknych widokach i ciekawych miejscach. Najciekawszą częścią parku jest Świętokrzyski Park Narodowy, gdzie znajdują się gołoborza, czyli pozbawione roślinności, podszczytowe rumowiska głazów kwarcytowych. Ich obecność świadczy o tym, że na naszych ziemiach występował lodowiec. Będąc w parku, nie można nie zobaczyć zespołu klasztornego z pierwszej połowy XII wieku, który położny jest na Świętym Krzyżu. Warto także zwróci uwagę na ginące już lasy modrzewiowo jodłowe, które pokrywają fragmenty gór. Do obowiązkowych punktów wycieczki należy także Jaskinia Raj z unikatowymi ciekami oraz Rezerwat krajobrazowy „Karczówka”.

Jak mówi Piotr Zielonacki z TurIT.pl: „Spokojny wypad z rodziną czy szalony weekend z przyjaciółmi – każdy znajdzie coś dla siebie w bogatej ofercie Świętokrzyskiego. Warto przyjechać w te rejony, by móc zobaczyć potężne ruiny zamków ale i spróbować smacznych potraw czy przypomnieć sobie bohaterów dziecięcych lat”.